Δεν υπάρχει λόγος να μην είναι αμείλικτη η Πολιτεία προς όσους συλλαμβάνονται να πυρπολούν από πρόθεση τα δάση μας. Η δικαστική οδός θα πρέπει να είναι σύντομη και η τιμωρία παραδειγματική, δίνοντας στους ενόχους τη μέγιστη επιτρεπόμενη ποινή της ισόβιας κάθειρξης.

Το έγκλημα του εμπρησμού των δασών αποτελεί απειλή της ύπαρξης της εθνικής μας κληρονομιάς, του φυσικού τοπίου και της διάρθρωσης της χλωρίδας και της πανίδας που διαθέτει η χώρα μας. Ο βιότοπος που εξελίσσεται μέσα από φυσικές πορείες δεκαετιών, καταστρέφεται ανεπανόρθωτα από τις εγκληματικές ενέργειες αλλά και την εγκληματική αδιαφορία κάποιων που παίζουν με τη φωτιά στις δασικές εκτάσεις.

Μόνο έτσι θα διαφυλαχθεί το μέλλον της φυσικής ομορφιάς της Ελλάδας - το οποίο αποτελεί την πηγή του τουρισμού μας. Ας αυξήσει λοιπόν η Πολιτεία τις ποινές και ας υπάρξει επιτέλους μια ένδειξη ότι το έγκλημα σε αυτή τη χώρα τιμωρείται.

Η κρατική αδιαφορία κατά την περίοδο των καταστροφών από τις πυρκαγιές, συνεχίζεται και μέσα στο χειμώνα. Η παντελής έλλειψη εναλλακτικών μέτρων για την προστασία από τις θεομηνίες αποτελεί μία ακόμη Αχίλλειο πτέρνα του Ελληνικού τρόπου διακυβέρνησης.

Είναι κωμικοτραγικό να βλέπει κανείς μια ολόκληρη χώρα να καταρρέει μετά από 24 ώρες χιονόπτωσης. Βέβαια, είναι αξιοσημείωτο πως ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός επιτελικής διακυβέρνησης βρίσκεται σε ένα μόνο σημείο: την Αθήνα.

Ο υδροκεφαλισμός της πρωτεύουσας με τα 5 και πλέον εκατομμύρια κατοίκων της, οδηγεί σε ολική παράλυση της χώρας καθώς δεν υπάρχει τρόπος ούτε και μέθοδος που να αναλαμβάνει τη λειτουργία των φορέων, όταν εκείνοι παραλύουν στην Αθήνα. Αντίστροφα, όταν η επαρχία παραλύει κάτω από το βάρος των θεομηνιών, η Αθήνα πρέπει να τροφοδοτήσει πολλαπλά μέτωπα, αντιμετωπίζοντας τις προβληματικές περιοχές με ελάχιστες δυνάμεις και εφόδια - ενίοτε δε, αφήνοντάς τις απλά στη μοίρα τους.

Οι καιρικές καταστάσεις στον πλανήτη είναι λίγο ως πολύ προβλέψιμες. Αυτός είναι ένας ακόμη λόγος για τον οποίο πρέπει να γίνει σχεδιασμός εκ των προτέρων, προκειμένου να αντιμετωπισθούν τέτοια καιρικά φαινόμενα έγκαιρα, δίχως την οικονομική και υλική καταστροφή που ακολουθεί. Απαιτείται ο επανασχεδιασμός των πλάνων εκτάκτου ανάγκης και η συμμετοχή των κρατικών και τοπικών φορέων καθώς και η εκπαίδευση των κατοίκων για το τι πρέπει να πράξουν σε τέτοιες συνθήκες.

Μόνο έτσι θα υπάρξει πρόοδος και ανάπτυξη, ευημερία και οικονομική ανάταση.

Φωτογραφία από το Pestaola.gr

Τις τελευταίες 48 ώρες, η πολιτεία της Καλιφόρνια και συγκεκριμένα η ευρύτερη περιοχή του San Diego, είναι παραδομένη στο έλεος της φωτιάς που μαίνεται σε ένα μέτωπο πολλών χιλιομέτρων.

Εκατοντάδες σπίτια έχουν καεί, πολλά από τα οποία στην περίφημη κοσμοπολίτικη περιοχή του Malibu με βίλλες εκατομμυρίων δολλαρίων. Εξι χιλιάδες πυροσβέστες παλεύουν με τη φωτιά, η οποία τροφοδοτείται από μια παρατεταμένη ξηρασία και δυνατό αέρα. Τριακόσιες χιλιάδες άτομα έχουν εγκαταλείψει τα σπίτια τους, μεταβαίνοντας σε ασφαλείς τοποθεσίες.

Υπάρχει ένας νεκρός.

Να το ξαναπούμε: υπάρχει ένας (1) νεκρός.

Πώς είναι δυνατόν σε μια τέτοια μαινόμενη λαίλαπα να υπάρχουν τόσο μικρές απώλειες σε ανθρώπινα θύματα;

Οι λόγοι είναι τρεις:

• Η οργανωμένη απομάκρυνση εκατοντάδων χιλιάδων κατοίκων από τις περιοχές των πυρκαγιών, με τρόπο προσχεδιασμένο και προπαντώς έγκαιρα.
• Η μαζική αντεπίθεση με χιλιάδες άρτια εξοπολισμένους και εκπαιδευμένους πυροσβέστες, οι οποίοι συνεχώς εκγυμνάζονται στις μεθόδους αντιμετώπισης των πυρκαγιών.
• Η ύπαρξη συνολικού σχεδίου αντιμετώπισης καταστροφών σε επίπεδο πόλης, κομητείας (county) και πολιτείας (state).

Το κυριότερο όπλο στην αντιμετώπιση των καταστροφών είναι η ετοιμότητα και η χρήση γνώσης από προηγούμενα περιστατικά, καθώς και η έγκαιρη ενημέρωση των πολιτών.

Ας ελπίσουμε πως οι πυρκαγιές της Ελλάδας και οι εξαιρετικά μεγάλες απώλειες σε ανθρώπους θα αποτελέσουν κίνητρο βελτίωσης της στάσης ζωής μας. Η Πολιτεία αποτελείται από εμάς τους ίδιους, που εκλέγουμε κάθε φορά τους αντιπροσώπους μας - ας εκπαιδευτούμε και ας τους εκπαιδεύσουμε στο ρόλο που πρέπει να έχουν στην κοινότητα και την κοινωνία.

Η 11η Σεπτεμβρίου 2001 αποτελεί ημερομηνία ορόσημο, όχι μόνο για την Αμερική αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο. Σηματοδοτεί την ουσιαστική απαρχή μιας νέας πολιτικής που διαχωρίζει τα έθνη σε δύο στρατόπεδα, εκείνα των υποστηρικτών της τρομοκρατίας κι εκείνα που αγωνίζονται για την αντιμετώπιση και απαλειφή της.

Η Ελληνική κοινωνία θα πρέπει να προβληματιστεί άμεσα και να στηρίξει πολιτικούς που έχουν εμπεριστατωμένο Εθνικό σχέδιο προστασίας της πατρίδας. Δεν έχει πλέον σημασία η κομματική και ιδεολογική απόκλειση, αριστερά, κέντρο ή δεξιά. Σημασία έχει η προάσπιση των εθνικών συμφερόντων μέσα από έναν ομογενή και ισχυρό πυρήνα αντιμετώπισης των κινδύνων που εγκυμονούν με βάση τη νέα διεθνή τάξη πραγμάτων.

Η Ελλάδα είναι αυτή τη στιγμή αδύναμη να αντιμετωπίσει με τα δικά της μέσα τόσο τις φυσικές καταστροφές - πυρκαγιές, πλημμύρες, σεισμούς - όσο και τις τεχνητές: τρομοκρατία, εμπρησμούς, επικίνδυνες ασθένειες, οικονομικό πόλεμο. Απαιτείται η σύμπραξη όλων των παρατάξεων με κοινό σκεπτικό και αποβολή των συμβατικών μεθόδων επικοινωνίας ανάμεσα στους πολιτικούς.

Αν οι πολιτικοί στον 21ο αιώνα δε διαπνέονται από το αίσθημα ευθύνης απέναντι στη χώρα και το λαό της, τότε ο λαός πρέπει να τους καταψηφίσει. Η Εθνική πολιτική καθορίζει την πορεία του τόπου για δεκαετίες στο μέλλον - όχι για μισές τετραετίες. Ο ίδιος ο λαός λοιπόν, πρέπει να αναγνωρίσει το ρόλο του και να λάβει πρωτοβουλίες που να διαμορφώνουν τις συνθήκες υπό τις οποίες θα ευδοκιμήσει η Εθνική ανάταση.

Το μάθημα της 11ης Σεπτεμβρίου μπορεί να συνοψιστεί στο αρχαίο Ελληνικό ρητό, Έσο έτοιμος.

Εν μέσω εκλογικού πυρετού συνεχίζονται οι αψιμαχίες της κυβέρνησης με την αντιπολίτευση σχετικά με την επίρριψη ευθυνών για τις πρόσφατες καταστροφές από τις πυρκαγιές. Τα δύο μεγάλα κόμματα συνεχίζουν απτόητα το ψυχοφθόρο έργο τους, αγνοώντας τις χιλιάδες από ευαισθητοποιημένους πολίτες οι οποίοι διαδηλώνουν ενάντια στην κρατική απραξία.

Να σημειωθεί ότι οι διαδηλωτές παραθέτουν τα αιτήματά τους για δραστική αλλαγή στον τρόπο αντιμετώπισης των καταστροφών και την αναπλήρωση του κατεστραμμένου δασικού πλούτου, χωρίς να κομματικοποιούν τις εκδηλώσεις τους. Αυτό είναι ένα σημαντικό χαρακτηριστικό γνώρισμα ενός λαού που από την Απελευθέρωση συνεχώς διχάζεται και πράττει σαν σε συνεχή εμφύλιο.

Ο εθνικός διχασμός υφίσταται πλέον σε κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο, με τον κομματισμό να διευθύνει τη ροή της καταστροφής. Οι Έλληνες πλέον αναζητούν τρόπους ενοποιημένης αντίδρασης ενάντια στην κοινωνική ανισότητα - έναν ακύρηχτο εμφύλιο πόλεμο που απομυζά τη θετική ενέργεια των πολιτών και στερεί την ευημερία και την ψυχική ευμάρεια στα λιγοστά εκατομμύρια των Ελλήνων.

Οι Έλληνες πρέπει να ενωθούν διότι τα αποτελέσματα των εμφυλίων πολέμων και του διχασμού επανειλημμένα πλήγωσαν την πατρίδα και τα κεκτημένα της. Η αφύπνιση του λαού είναι ηφαίστειο που σιγοβράζει για δεκαετίες και το οποίο τροφοδοτείται από την ακόρεστη επιθυμία για πρόοδο του τόπου.

Πρέπει να υπάρξει πολιτική κίνηση, ένα νέο ρεύμα το οποίο να υπερνικήσει τις διχόνοιες του παρελθόντος και τα προβλήματα του παρόντος. Θα χρειαστεί μια νέα Φιλική Εταιρία, η οποία θα δράσει με βάση το εθνικό συμφέρον και με βάση την προστασία του λαού και του τόπου. Αυτό είναι αδύνατο να πραγματοποιηθεί μέσα από τα τρέχοντα κανάλια και φατρίες, τα τζάκια και τους βολεμένους της εκάστοτε παράταξης που κυβερνά. Η πρωτοβουλία πιθανόν να παρθεί και πάλι από Έλληνες του εξωτερικού, έχοντες γνώση της οργάνωσης που απαιτείται και διαθέτοντες την υπομονή κι επιμονή που χαρακτηρίζει όλους όσους προκόβουν σε αντίξοες συνθήκες.

Η ανάγκη για παλινόρθωση επιβάλλει αλλαγή της ροής και του τρόπου σκέψης στον καθένα μας.

Όπως συμβαίνει κάθε φορά μετά από κάθε καταστροφή, οι Έλληνες καθυστερούν τις προετοιμασίες για το μέλλον μέχρι την τελευταία στιγμή - έως ότου οι “βάρβαροι” εμφανιστούν προ των πυλών της πόλης.

Είναι γνωστό εδώ και δεκαετίες πως το περιβάλλον βρίσκεται σε κίνδυνο από φυσικές και τεχνητές απειλές. Η διαδικασία είναι γνωστή: το ζεστό και ξηρό Ελληνικό κλίμα, με ελάχιστες βροχές τους θερινούς μήνες δημιουργεί τις ιδανικές συνθήκες για να ευδοκιμήσουν απειλητικές πυρκαγιές, καταστρέφοντας τη βλάστηση, τα δάση και τις καλλιέργειες. Όταν έρθει ο Σεπτέμβρης, τα πρωτοβρόχια - τόσο αναγκαία, μα τόσο σπάνια το καλοκαίρι - παρασέρνουν την καμένη γη που πλέον έχει χάσει τα δέντρα που κρατούν το έδαφος στη θέση του με τις ρίζες τους.

Αυτό το χειμώνα, η Ελλάδα αναμένεται να γνωρίσει έναν εντυπωσιακά αυξημένο αριθμό από πλημμύρες, που θα χαρακτηριστεί γι ακόμη μια φορά ως “επείγουσα κατάσταση”.

• Τώρα πρέπει να γίνει προετοιμασία για να υπάρξουν οι αμμόσακοι ενάντια στις πλημμύρες, τα εκσκαφικά μηχανήματα και τα φορτηγά οχήματα.
• Τώρα πρέπει να αρχίσει η εκκένωση των περιοχών που βρίσκονται κοντά σε γνωστές κοίτες ποταμών και χειμάρρων που υπερχειλίζουν.
• Τώρα πρέπει να ενημερωθούν οι αρμόδιοι φορείς και όργανα αντιμετώπισης των καταστροφών - δε θα υπάρξει πολυτέλεια χρόνου όταν ανοίξουν οι ουρανοί για το καθιερωμένο τους ραντεβού με τη μητέρα φύση.

Όπως και στη γνωστή ιστορία του Αισώπου με τον τζίτζικα και το μέρμηγκα, εκείνοι που εργάζονται σκληρά το καλοκαίρι προνοώντας για τις δυσκολίες του χειμώνα θα μπορέσουν να αναπαυθούν και να απολαύσουν τα αγαθά του κόπου τους.

Στην αρχαιότητα τα μηνύματα στέλνονταν με αγγελιοφόρους που διένυαν αποστάσεις πεζοί ή έφιπποι προκειμένου να τα μεταφέρουν στον παραλήπτη τους. Παράλληλα, για σχετικά κοντινές αποστάσεις γινόταν χρήση κατόπτρων, φωτιάς και καπνού με κωδικοποίηση γνωστή κι από τις δύο πλευρές.

Η σύγχρονη επικοινωνία διαθέτει μια πληθώρα τεχνολογικών μέσων: ενσύρματη και ασύρματη τηλεπικοινωνία, αυτόματη τηλεειδοποίηση με αισθητήρες, σύνδεση μέσω δορυφόρου καθώς και το Internet.

Αυτό που έχει μεγάλη σημασία στην εποχή της πληροφορίας που διανύουμε, δεν είναι τόσο η ποσότητα της πληροφορίας αλλά η σωστή και έγκαιρη επεξεργασία της προκειμένου να αντιμετωπιστεί μια κατάσταση αποτελεσματικά.

Η μεγάλη καταστροφή που προκλήθηκε από τις πυρκαγιές, αποδεικνύει πως ο τρόπος με τον οποίο αντέδρασαν και συντονίστηκαν οι αρμόδιες υπηρεσίες είναι λανθασμένος στο σχεδιασμό και την πρακτική εφαρμογή του. Για να υπάρξει αποτελεσματική αντιμετώπιση ενός κινδύνου, τα επι μέρους τμήματα μιας ομάδας πρέπει να γνωρίζουν το ρόλο τους. Η κάθε ομάδα με τη σειρά της πρέπει να έχει εξασφαλίσει την επικοινωνία της με άλλες ομάδες, να συνεισφέρει στο έργο τους και να λαμβάνει μέρος στην αλληλοβοήθεια τους. Ο ρόλος του επιτελικού γραφείου είναι να συντονίζει τις ομάδες, κρατώντας τις ενήμερες και εξοπλισμένες με τις απαραίτητες πληροφορίες.

Δυστυχώς κάτι τέτοιο δεν υφίσταται στην Ελλάδα απλά διότι οι επιτελείς δεν είναι εκπαιδευμένοι στον σύγχρονο τρόπο στρατηγικής και αντιμετώπισης επικείμενων καταστροφών. Οταν δήμαρχοι και κοινοτάρχες στρέφονται στην τηλεόραση εκλιπαρώντας για πυροσβεστικές αντλίες τις οποίες οι ίδιοι θα έπρεπε να διαθέτουν, όταν η δύναμη πυρόσβεσης δε διαθέτει μέτρα και διαδικασίες πρόληψης και αντιμετώπισης πέρα από τα πεπαλαιωμένα εγχειρίδια κι όταν οι αρχές περιμένουν από τον πρωθυπουργό της χώρας να αναλάβει το ρόλο του συντονιστικού οργάνου, τότε γίνεται εμφανές πως η τεχνολογία αναδεικνύεται ως εχθρός της αποτελεσματικής αντιμετώπισης του κινδύνου.

Η τεχνολογία είναι εργαλείο ενάντια στην καταστροφή, μόνο όταν τα ανθρώπινα μυαλά και χέρια τη δαμάζουν και τη χρησιμοποιούν με βάση ένα εμπεριστατωμένο σχέδιο, καθώς η πρόληψη είναι πάντοτε η καλύτερη αντιμετώπιση ενός κινδύνου.

Ο Ελληνικός λαός δοκιμάζεται σε πολλαπλά επίπεδα μέσω των πυρκαγιών που κατακαίουν τη χώρα. Ένα επιπλέον χτύπημα σε ιστορικό και πολιτιστικό επίπεδο αρκεί για να καταρρακώσει το ηθικό. Οι φλόγες έγλυψαν και την Αρχαία Ολυμπία, το χώρο του σταδίου και της αφής της Ολυμπιακής φλόγας και έφτασαν πολύ κοντά στο αρχαιολογικό μουσείο. Ευτυχώς τέθηκε σχετικά γρήγορα υπό έλεγχο, αλλά κατάφερε να αμαυρώσει αυτό τον τόσο σημαντικό για την Ελλάδα χώρο.

Προσθέσαμε μερικές φωτογραφίες από τη φωτιά που απείλησε τον ευρύτερο αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Ολυμπίας, το στάδιο, το μουσείο κλπ.

Όταν μια Αμερικανίδα που ζει και εργάζεται στην Ελλάδα, δίνει συμβουλές στους Έλληνες για βασικές ενέργειες προστασίας από την εκδήλωση πυρκαγιών, θα πρέπει να κοκκινίζουμε και να δεχόμαστε ως δώρο τη δημιουργική συμβουλή ενός ανθρώπου που παρατηρεί εκ των έσω τα πράγματα.

Στα Ελληνικά λοιπόν:

1. Μην πετάτε αποτσίγαρα έξω από το παράθυρο του αυτοκινήτου σας ή στο έδαφος κοντά σε ξεραμένα χόρτα, χαρτιά ή φυτά. Πολλές πυρκαγιές σε δάση ξεκίνησαν ακριβώς έτσι.
   
2. Μην καίτε σκουπίδια.
3. Βεβαιωθείτε ότι οι εστίες μαγειρέματος ή ψησίματος είναι πάντα υπό έλεγχο. Στάχτες, κάρβουνα ή ξύλα που σιγοκαίνε είναι εύκολο να πετάξουν σπίθες που θα βάλουν φωτιά στο χορτάρι ή θάμνους.
4. Καλέστε ή παραπονεθείτε στην πολιτεία προκειμένου να καθαρίσουν τα καλώδια του ηλεκτρισμού από κλαδιά δέντρων, ή να αφαιρέσουν ξεραμένα χόρτα και κλαδιά που αποτελούν κίνδυνο τροφοδότησης πυρκαγιάς.
5. Εστιάστε κάτοπτρα και καθρέφτες μακρυά από τις ακτίνες του ήλιου (κάτι ήξερε ο Αρχιμήδης).
6. Ενημερώστε τις κατά τόπους αρχές για ύποπτες ενέργειες. Η αστυνομία και η αγρονομία δεν έχουν επαρκείς δυνάμεις και χρειάζονται την εθελοντική σας συνδρομή για να διατηρήσετε τη χώρα και τα σπίτια σας ασφαλή. Το κανάλι Alpha επίσης παρέχει κάποια σχετική αμοιβή.
7. Υποστηρίξτε την αναδάσωση με οργανισμούς που διαθέτουν οργανωμένα προγράμματα σε προσεκτικά επιλεγμένες περιοχές με ανάγκη.
8. Ψηφίστε! Αν πιστεύετε πως η ψήφος είναι αγγαρία και δεν είναι αναγκαία, ξανασκεφτήτε το. Χρησιμοποιήστε τη δύναμη της ψήφου σας για να επιλέξετε κάποιον που θα αλλάξει την Ελλάδα και την πορεία της ζωής σας - ειδάλλως δεν έχετε δικαίωμα να παραπονιέστε για τα επόμενα 4 χρόνια!

Οι συνεχείς πυρκαγιές στα δάση της Ελλάδας αποδεικνύουν περίτρανα για άλλη μια φορά ένα από τα γνωστά ελαττώματα της Ελληνικής φυλής - την έλλειψη οργάνωσης - και πιο συγκεκριμένα:

• Έλλειψη υποδομής στα πλέον βασικά επίπεδα οργάνωσης
• Έλλειψη κατανόησης της διαδικαστικής προσέγγισης
• Έλλειψη προσχεδιασμού εν αναμονή δυσχερών καταστάσεων
• Έλλειψη ενοποιημένης δράσης στην αντιμετώπιση των καταστάσεων αυτών

Υπάρχει μήπως ελπίδα;

Από τις 24 Αυγούστου 2007, περισσότερες από 170 φωτιές έχουν ξεσπάσει σε ολόκληρη τη χώρα, με την πλειονότητα των κατοίκων των πληγμένων περιοχών να είναι απροετοίμαστοι για μια τέτοια τάχιστη προέλαση της φωτιάς.

Εικόνες όπως η διπλανή είναι απλά υπενθυμιστές μιας καταστροφής που ευθύνεται για πολλές ανθρώπινες απώλειες, καταστροφές χιλιάδων στρεμμάτων δάσους και καλλιεργημένης γης, ζώων καθώς και ολικό αφανισμό χωριών.

Το κυρίαρχο όμως ερώτημα παραμένει:

Θέλουν οι Έλληνες να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο σκέφτοναι και ενεργούν, ως προετοιμασία για επικείμενες ή πιθανές καταστροφές; Πόσο σύντομα κάτι τέτοιο θα ήταν εφικτό;